تبلیغات
روایت عاشورا - مطالب فرهنگ عاشورایی
 
روایت عاشورا
عاشورا پیام زندگی

با تبریک هفته بسیج بر تمامی بسیجیان جهان اسلام؛ امروز بدین مناسبت می خواهیم کمی راجع به فرهنگ بسیجی در کلام مولا و مقتدایمان حضرت امام خامنه ای (مدظله العالی) صحبت کنیم.

برای تبیین این جمله نیاز به تعریف واژه فرهنگ بسیجی داریم، باید در ابتدا بدانیم كه فرهنگ بسیجی به چه معنی می باشد.

مقام معظم رهبری (مدظله العالی) درباره فرهنگ بسیجی می فرمایند: فرهنگ بسیجی، فرهنگ معنویت و شجاعت و غیرت و استقلال و آزادگی و اسیر خواستهای حقیر، نشدن است. (۸/۹/۷4)

ایشان در بخشی دیگر از فرهنگ بسیجی می فرمایند: بسیج یعنی به صحنه آمدن و به میدان آمدن. چه میدانی؟ میدان چالش های حیاتی و اساسی. میدان ها و چالش های اساسی زندگی چیست؟ فقط آن وقتی است که به کشوری حمله شود و مردم آن کشور به صحنه بیایند تا از مرزهای خودشان دفاع کنند؟ البته که نه؛ این فقط یکی از موارد به میدان آمدن است.

آن وقتی هم که هویت ملی و سیاسی یک ملت مورد مناقشه قرار می گیرد، جای به میدان آمدن است.

آن وقتی هم که به فرهنگ و اعتقادات و باورهای ریشه دار یک ملت اهانت می شود و آن را تحقیر می کنند، جای به میدان آمدن است.

آن وقتی هم که نسل برگزیده ی یک ملت احساس می کنند از غافله ی دانش عقب مانده اند و باید علاجی بکنند، جای به میدان آمدن است.

آن وقتی هم که احساس بشود پایه های یک زندگی مطلوب و عادلانه در کشور احتیاج به تلاش دارد تا ترمیم و یا استوار شود، جای به میدان آمدن است.

آن وقتی هم که جبهه های فکری و فرهنگی دنیا برای تسخیر ملت ها با ابزارهای فوق مدرن می آیند تا ملتی را از سابقه و فرهنگ و ریشه ی خود جدا کنند و براحتی آن را زیر دامن خودشان بگیرند، جای به میدان آمدن است. (مجله امید انقلاب، شهریور 1388 - شماره 403، برگرفته شده از سایت حوزه)

با همین دو كلام گهربار از رهبر انقلاب می توان رابطه بسیج با عاشورا را درك نمود، یاران امام حسین (ع) هم دارای معنویت، شجاعت، غیرت و آزادگی وصف ناپذیری بودند.

عاشورا صحنه ی به میدان آمدن بود، به میدان آمدن برای  دفاع از اعتقادات و باورهای نهادینه شده در دین اسلام، برای دفاع از امر به معروف و نهی از منكر، به میدان آمدن و اسیر خواسته های حقیر دنیوی نشدن، اسیر ثروت دنیا، جاه و مقام دنیوی نشدن.

آری عاشورا صحنه ی آزمونی بزرگ بود برای یك قوم برای دفاع از ولی زمان خود و تنها 72 تن توانستند در این آزمون نمره ی قبولی را كسب نمایند.

بسیجیان همواره با تاسی از سالار شهیدان عالم حضرت اباعبدالله الحسین (ع) توانستند در عرصه های مختلف افتخار آفرینی نمایند چه در زمان هشت سال جنگ تحمیلی كه با الگو گیری از حسین (ع) قدم در میدان رزم می نهادند و چه امروز كه برای ارتقا جایگاه علمی كشور پای در میدان نهاده اند.

عاشورا یعنی در میدان ماندن تا پای جان، عاشورا یعنی احلی من العسل، عاشوررا یعنی امیری حسین و نعم الامیر؛ بسیجیان هم همواره تا پای جان از ولی زمان خود حمایت نموده اند و ثابت كرده اند كه از عاشورا سرمشقی نیكو گرفته اند.

بسیجیان با شناخت یزید زمان خود و مبارزه همیشگی با استكبار جهانی، فرهنگ بسیجی را در امتداد عاشورا رقم زده اند.



نوع مطلب : فرهنگ عاشورایی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

متن زیر برگرفته شده از كتاب فرهنگ عاشورا می باشد كه در واقع درباره نقش عاشورا در انقلاب اسلامی صحبت نموده است و ما در پایان نگاهی هم به نقش عاشورا در بیداری اسلامی نموده ایم.

نهضت عاشورا به لحاظ ماهیت اسلام خواهى،اصلاح طلبى و ظلم ستیزى‏اش،همواره الهامبخش انقلابیون و حركتهاى اصلاحى بوده است.انقلاب اسلامى ایران نیز ازآن سرچشمهسیراب شد و از محتواى عاشورا الهام گرفت.این الهام گیرى هم از سوى‏رهبر انقلاب بود،هماز ناحیه مردم.شرایط سیاسى و اجتماعى ایران قبل از انقلاب،شبیه‏دوران بنى امیه بود.فسادو ظلم حاكمیت داشت،اسلام در حال نابودى بود،تبلیغات ضداسلامى در اختیار طاغوت بود،ابتذال فرهنگى و غربزدگى،معروف شدن منكر،منكرشدن معروف،به زندان افتادن آزادمردان،حیف و میل بیت المال در راه عیاشیهاى‏طاغوت،همه شرایطى را به وجود آورده بودكه اصلاحى عمیق را مى‏طلبید.تا زور بعنوان‏عامل استقرار حكومت نفى شود و معیارها حاكمگردد.

امام امت‏«ره‏»،با الهام از عاشورا،روح حماسه و غیرت دینى را در مردم دمید،به‏حكومتاسلامى و حاكمیت ارزشهاى قرآنى فرا خواند،مفاسد رژیم طاغوت را برشمردو در دورانتبعید هم از این راه دست بر نداشت.مردم،مبارزات خود را بر ضد یزید زمانه‏مى‏دانستند و ازتبیین مفاسد معاویه،یزید،ابن زیاد و...ذهنها به مفاسد و مظالم طاغوتیان‏منتقل مى‏شد.مجالس محرم،منبرها،وعظها،نوحه‏ها رنگ و حال و هواى سیاسى وانقلابى گرفت.حتىشعارهاى مردم در راهپیماییهاى ضد طاغوتى،پیوند انقلاب وعاشورا را مى‏رساند(رهبر ماخمینیه،نهضت ما حسینیه).عاشورا محور بسیج مردم وشور گسترى بر ضد طاغوت شد.عنصر شهادت به مبارزه مردم جان و روح بخشید.

خانواده‏ها شهداى خود را به فرمان حسین زمان و محشور با شهداى كربلا مى‏دانستند.

امام امت،در سخنرانیهایش و نیز در مصاحبه‏ها،مشروعیت‏حكومت‏شاه را زیر سؤال بردوخواستار تشكیل حكومت اسلامى بود.آنگونه كه سید الشهدا«ع‏»نیز با امتناع از بیعت،لافت‏یزید را نامشروع و غاصبانه دانست.نگرش سیاسى به حادثه كربلا و درس‏آموزى از قیامعاشورا،سر لوحه دعوت امام خمینى و همفكران او بود و اعلام اینكه همه‏جا كربلا و هر روزعاشوراست،تاكیدى بر این برداشت بود.قتل عام 15 خرداد،گرچه‏بظاهر سركوب نهضت امامبود،اما خونهاى شهدا و افشاگریها و مبارزات بعدى،اذهان رابراى یك انقلاب آماده ساخت.عاشوراى حسینى هم در ظاهر،با شهادت امام و یارانش‏به پایان رسید،ولى همان حادثه،بذرتحركها و بیدارگریهاى عظیمى را افشاند و به بارنشست.امام امت،با توجه به قدرت جذب،الهام،سازماندهى و شور آفرینى كربلا وعزاداریهاى ایام محرم و دسته‏هاى عزادارى،این سنتدیرین را بشدت،حمایت كرد.

همچنانكه خطابه امام خمینى در 15 خرداد(12 محرم)آغاز این نهضت بود،راهپیماییهاى‏تاسوعا و عاشورا نیز در آخرین سال حكومت رژیم پهلوى،ضربه نهایى را بر آن زد.امام‏تاكید داشت كه روحانیون و خطبا،حد اعلاى استفاده را از منابر حسینى در ماه محرموصفر داشته باشند.بهره‏هایى كه عاشوراى حسینى به پیروزى انقلاب رساند،فراوان بود.

به تعبیر امام امت:«اگر قیام حضرت سید الشهدا«ع‏»نبود،امروز ما هم نمى‏توانستیمپیروزشویم.» (1) «واقعه عظیم عاشورا از 61 هجرى تا خرداد 61 و از آن تا قیام عالمى بقیةالله‏ارواحنا لمقدمه الفداء،در هر مقطع انقلاب ساز است.»(2)

وبلاگ روایت عاشورا - Www.Ashooraeyan.MihanBlog.Com

عاشورا و جبهه‏ها :پس ازپیروزى انقلاب نیز،آنچه ملت را در مقابل استكبار جهانى،مقاوم و بى باك ساخت و امتانقلابى و رهبرى انقلاب،تن به سازش ندادند،همان درس‏عزتى بود كه از«هیهات منا الذله‏»اباعبد الله آموخته بودند و آنچه كه در سالهاى دفاع‏مقدس،جبهه‏ها را گرم نگه مى‏داشت و سیلنیروى عظیم انسانى به جبهه‏ها سرازیرمى‏شد و فتح الفتوح‏ها مى‏آفرید،درسهاى آموخته ازكربلا و مكتب شهادت بود.امام امت‏فرمود:«انقلاب اسلامى ایران،پرتوى از عاشورا و انقلابعظیم الهى آن است.» (3) و فرمود:

«این خون سید الشهدا است كه خونهاى همه ملتهاى اسلامى را به جوش مى‏آورد.» (4) آنچهعاشورا داشت،یك بار ایدئولوژیكى و انگیزه مكتبى براى مبارزه بود.این محتوادر ذهن رهبرانقلاب و در دل پیروان او شكل گرفت و نهضت را پدید آورد و پس ازپیروزى هم هشت‏سالدفاع خونین از انقلاب را اداره و تغذیه كرد.فرهنگ عاشورا والهام از اسوه‏هاى كربلایى،حتىدر وصیت نامه‏ها،پیشانى‏بندها،شعارها،سرودها،نوحه‏ها،تابلوهاى جبهه،رمز عملیات،مجالسختم شهدا متجلى بود.وقتى فرماندهى‏مى‏گفت:«ما یك بار حسین را در كربلا تنها گذاشتیم وچهارده قرن،تحقیر و تازیانه وتوهین و شكنجه چشیدیم،هرگز مبادا این بار حسین‏«ع‏»را تنهابگذاریم‏» (5) این عمق تاثیرعاشورا را در دفاع مقدس ما نشان مى‏دهد.

رزمندگان اسلام،به عشق حسین‏«ع‏»در جبهه‏ها تشنه جان مى‏دادند،انتظار و امیدحضور اباعبد الله‏«ع‏»را بر بالین خود داشتند.آنچه به پیشانى بندها یا پشت لباسهاى رزم‏خودمى‏نوشتند،پیوند جبهه و كربلا را مى‏رساند،از قبیل:مسافر كربلا،زائر كربلا،یازیارت یاشهادت،هیهات منا الذله،یا قمر بنى هاشم،یا ثار الله،یا حسین شهید،یا سیدالشهدا،عاشقانكربلا،كل یوم عاشورا،یا ابا عبد الله،لبیك یا حسین و...تابلو نوشته‏هاى‏جاده‏هاى جبهه نیزالهام از فرهنگ عاشورا داشت.غیر از تعبیرات یاد شده كه گاهى درتابلو نوشته‏ها هم دیدهمى‏شد،عباراتى این چنین نیز،گویاى این حقیقت است:هر كه‏دارد هوس كرب و بلا بسم الله،اگر خسته جانى بگو یا حسین،وعده‏گاه حزب الله صحن‏ابا عبد الله،رزمندگان تا كربلا راهىنمانده،راه قدس از كربلا مى‏گذرد،پیش به سوى حرم‏حسینى،بسیجى مسافر جاده‏هاى پرپیچ و خم كربلا و...دهها جمله دیگر نامگذارى برخى از عملیات نیز با الهام از نهضتعاشورا بود.عملیات محرم،مسلم بن‏عقیل،عاشورا،ثار الله،كربلاى 1 تا 10 و...از این نمونه‏هاست.رمز عملیات نیز گاهى ازاسامى مبارك حماسه‏سازان كربلا بود كه رزمندگان،شورىعاشورایى پدید مى‏آورد،همچون:یا حسین فرماندهى،یا ابا الفضل العباس،یا زینب،یا ابا عبدالله الحسین،همین كه‏رزمندگان خود را در مسیر اهداف عاشورا مى‏دیدند،شور مى‏گرفتند وهمین كه‏خانواده‏هاى آنان به جبهه حسینى سرباز مى‏فرستادند،صبور و مقاوم مى‏شدند،شهیدان‏جبهه‏ها را مسافران بازگشته از كربلا مى‏دانستند(این گل پرپر از كجا آمده؟از سفركرب وبلا آمده)و عزیمت به جبهه را حركت به سوى حرم حسینى مى‏دیدند(گرفته‏ایم جانبه‏كف و به كربلا مى‏رویم،پیش به سوى حرم حسینى)جانبازان بى دست را،اقتدا كنندگان‏بهقمر بنى هاشم مى‏دانستند و مادران و خواهران و دختران شهدا را درس آموخته اززینب وسكینه‏«ع‏»مى‏یافتند و مادر چند شهید را به‏«ام البنین‏»تشبیه مى‏كردند و درحمایت ازرهبرى انقلاب و اطاعت فرمان جهاد او،شعار«ما اهل كوفه نیستیم حسین تنهابماند»سرمى‏دادند.شبهاى حمله،با نوحه خوانى و سینه زنى و عزادارى براى امام‏حسین‏«ع‏»روحیهمى‏گرفتند.

در آن سالها،عزیمت به جبهه،پاسخ به نداى‏«هل من ناصر»حسین زمان بود وجبهه‏هاى غربو جنوب كشور،«كربلاى ایران‏»محسوب مى‏شد و شهدایى كه به‏عاشوراییان تاریخ مى‏پیوستند،سیراب شدگان از فرات عشق و علقمه یقین بودند و حتى‏«مفقود الاثر»ها،گمشدگانىدر«حریم كربلا»تلقى مى‏شدند.این باورها و برداشتها بود كه‏به امت ما آرامش و اطمینانمى‏بخشید و رزمندگان را براى رفتن به جبهه،بى‏تاب‏مى‏ساخت.انقلاب اسلامى ایران و دفاعمقدس،در اهداف،انگیزه‏ها،شیوه مبارزه،روشهاى دفاع،روحیه مردم،شهادت طلبى و صبر،الهام گرفته از عاشوراست،تا پایان نیزبه این فرهنگ وفادار مى‏ماند.

و اكنون پس از گذشت سه دهه از انقلاب شكوهمند ایران اسلامی، ندای «هل من ناصر» حسین در تمامی جهان طنین انداز شده است و مردم خسته از ظلم حكام ظالم با شعار «هیهات منا الذله‏» به پا خواسته اند و اینگونه با الهام از انقلاب حسینی ایران اسلامی و با تاسی به پیام عالمانه مقام معظم رهبری ( مدظله العالی )، جهان را برای ظهور مولایمان امام زمان (عج) آماده نموده اند و اكنون تو ای مسلمان به پا خواسته بدان كه ان الله مع الصابرین؛ پس در راهت صبر پیشه كن و از هیاهوی غربیان نترس كه وعده خدا حق است و در آن هیچ خلافی رخ نخواهد داد.

به امید پیوند بیداری اسلامی با ظهور مصلح جهانی.

پی نوشتها:

1- صحیفه نور،ج 17،ص 60.

2- همان،ج 16،ص 219.

3- همان،ج 18،ص 12.

4- همان،ج 15،ص 204.

5- چكیده مقالات كنگره امام خمینى و فرهنگ عاشورا،ص 104.



نوع مطلب : فرهنگ عاشورایی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

1. تحلیل تکوین و ساختاری و کاربردی و آینده نگر فلسفه قیام عاشورا در ابعاد فرهنگی، تاریخی، اجتماعی و سیاسی تعمیق، بسط و گسترش آن.
2. استفاده متناسب از تکنولوژی آموزشی در مراکز آموزشی اعم از متوسطه و عالی و رسانه های جمعی خصوصاً صدا و سیما و مطبوعات به گونه ای که هم متضمن ارتقای سطح معلومات مخاطبین و هم حداکثر بهره گیری از منابع غنی و مستند باشد.
3. اتخاذ سیاست‌های تشویقی و انگیزش در چارچوب هدف‌های برنامه توسعه چهارم اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در زمینه «توسعه مشارکت‌های مردمی در عرصه فرهنگ دینی»، برنامه ریزی و اقدام‌های لازم برای حمایت از هیئت‌های مذهبی و تشکل‌های دینی با رویکرد بهبود کیفیت فعالیت ها و پرهیز از خرافات و انحرافات » باشد.
4. ایجاد زنجیره ای همگون از گروه های مرجع تأثیرگذار و تأثیرپذیر که در تعامل با یکدیگر بدون بوجود آوردن بحران ناشی از حساسیت در جهت گسترش فرهنگ اصیل عاشورا و «پرهیز از خرافات و بدعت ها» رهنمون شوند.
5. توسعه و حمایت آموزشی و پژوهشی از زیر ساخت های فکری و مولد فرهنگ اصیل عاشورایی .

http://ashooraeyan.mihanblog.com


6. رویکرد آموزشی و فرهنگی به مقوله خرافات و بدعت‌ها و شناخت ماهیت آسیب ها و مصادیق آن و تبیین روش های مناسب جهت کاهش خرافات و بدعت‌ها و ترمیم آسیب ها با استفاده از منابع معتبر و غنی.
7. توجه به ارتباط سیستمی سیر مقتل نگاری، با توجه به اینکه «مقتل نویسی، شعبه ای از دانش تاریخ اسلام است که ابتدای عصر نوین علوم مورد عنایت جامعه تاریخدانان مسلمان بوده است».
8. منابع شناسی در حوزه های مقتل شناسی و ادبیات آئینی.
9. تحلیل نگرش های فکری، فلسفی و کلامی درخصوص واقعه عاشورا.
10. تبیین نقش عوامل فرهنگی، تاریخی، کلامی و سیاسی در زمینه پیدایش تحریفات و بدعت‌ها.
11. بازشناسی نشانه های بدعت ها و تحریفات در حوزه اشکال و نمادهای فرهنگ عاشورا.
12. ریشه یابی و بررسی پیامدهای تحریفات و بدعت‌ها در فرهنگ دینی جامعه.
13. تعامل با مخاطبین در زمینه شناخت آسیب ها.
14. تعمیق و عمق بخشیدن سطح معلومات و اطلاعات مخاطبین در حوزه فرهنگ عاشورا.
15. تعریف روش‌های فرهنگی مقابله با تحریفات و بدعت‌ها.

منبع: مقاله مهندسی فرهنگ عاشورا، نوشته علیرضا مزروعی



نوع مطلب : فرهنگ عاشورایی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

1. تحلیل تکوین و ساختاری و کاربردی و آینده نگر فلسفه قیام عاشورا در ابعاد فرهنگی، تاریخی، اجتماعی و سیاسی تعمیق، بسط و گسترش آن.
2. استفاده متناسب از تکنولوژی آموزشی در مراکز آموزشی اعم از متوسطه و عالی و رسانه های جمعی خصوصاً صدا و سیما و مطبوعات به گونه ای که هم متضمن ارتقای سطح معلومات مخاطبین و هم حداکثر بهره گیری از منابع غنی و مستند باشد.
3. اتخاذ سیاست‌های تشویقی و انگیزش در چارچوب هدف‌های برنامه توسعه چهارم اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در زمینه «توسعه مشارکت‌های مردمی در عرصه فرهنگ دینی»، برنامه ریزی و اقدام‌های لازم برای حمایت از هیئت‌های مذهبی و تشکل‌های دینی با رویکرد بهبود کیفیت فعالیت ها و پرهیز از خرافات و انحرافات » باشد.
4. ایجاد زنجیره ای همگون از گروه های مرجع تأثیرگذار و تأثیرپذیر که در تعامل با یکدیگر بدون بوجود آوردن بحران ناشی از حساسیت در جهت گسترش فرهنگ اصیل عاشورا و «پرهیز از خرافات و بدعت ها» رهنمون شوند.
5. توسعه و حمایت آموزشی و پژوهشی از زیر ساخت های فکری و مولد فرهنگ اصیل عاشورایی .

http://ashooraeyan.mihanblog.com


6. رویکرد آموزشی و فرهنگی به مقوله خرافات و بدعت‌ها و شناخت ماهیت آسیب ها و مصادیق آن و تبیین روش های مناسب جهت کاهش خرافات و بدعت‌ها و ترمیم آسیب ها با استفاده از منابع معتبر و غنی.
7. توجه به ارتباط سیستمی سیر مقتل نگاری، با توجه به اینکه «مقتل نویسی، شعبه ای از دانش تاریخ اسلام است که ابتدای عصر نوین علوم مورد عنایت جامعه تاریخدانان مسلمان بوده است».
8. منابع شناسی در حوزه های مقتل شناسی و ادبیات آئینی.
9. تحلیل نگرش های فکری، فلسفی و کلامی درخصوص واقعه عاشورا.
10. تبیین نقش عوامل فرهنگی، تاریخی، کلامی و سیاسی در زمینه پیدایش تحریفات و بدعت‌ها.
11. بازشناسی نشانه های بدعت ها و تحریفات در حوزه اشکال و نمادهای فرهنگ عاشورا.
12. ریشه یابی و بررسی پیامدهای تحریفات و بدعت‌ها در فرهنگ دینی جامعه.
13. تعامل با مخاطبین در زمینه شناخت آسیب ها.
14. تعمیق و عمق بخشیدن سطح معلومات و اطلاعات مخاطبین در حوزه فرهنگ عاشورا.
15. تعریف روش‌های فرهنگی مقابله با تحریفات و بدعت‌ها.

منبع: مقاله مهندسی فرهنگ عاشورا، نوشته علیرضا مزروعی



نوع مطلب : فرهنگ عاشورایی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
یکشنبه 23 اسفند 1388

گرچه در کارنامه حیات اجتماعی بشر، حماسه‏های بسیار بزرگی در طول تاریخ به ثبت رسیده است، اما به اعتراف بسیاری از صاحب‏نظران، هیچ یک از رخدادهای تاریخی قابل مقایسه با حماسه عاشورای امام حسین ‏علیه السلام نیست. در تمام حرکت‏های بزرگ اصلاح‏طلبانه و انقلاب‏های رهایی‏بخش حساس‏ترین مسئولیت‏ها بر عهده نیروهای توانمند جوان قرار داده می‏شود. در نهضت عاشورا نیز مهمترین و سرنوشت‏سازترین نقش‏ها را نیروهای جوان عهده دار بودند که طی آن هفتاد و دو تن از بهترین مردان شهید شدند.
امام رضا ( علیه‌السلام) به «ریان ابن شبیب‏» فرمود: «ای پسر شبیب! هجده نفر از ما بنی‏هاشم در کربلا شهید شدند که در روی زمین نظیر نداشتند. این هجده نفر به استثنای فرمانده لایق و پیشوای عالی‏قدر خود امام حسین (علیه‌السلام) که پنجاه وهفت‏ساله بود، همه جوان بودند؛ جوانان سی و پنج‏ساله و کمتر تا نوجوانان دوازده ساله و ده ساله! سایر جانبازان کربلا نیز اکثرا نسل جوان بودند. در حقیقت می‏توان گفت اکثریت فداکاران قهرمان کربلا را جوانان تشکیل می‏دادند» (1)
به گفته منابع، برخی از آنان سخت و برخی دیگر عادی می‌جنگیدند و گروهی همانند عبدالله بن حسن (علیه‌السلام) با سپر كردن دست، به دفاع از امام می‌پرداختند؛ آنان همچنان كه آگاهانه و بدون اكراه به كاروان امام پیوسته بودند، با شور و شوق و عشق و ایمان و اخلاص پا به عرصه نبرد می‌گذاشتند.
آن‌ها علاوه بر ایفای نقش رزمی، در زمینه فرهنگی نیز فعال بودند و آن را مقدم بر نبرد دانسته، ابتدا به مقابله با تهاجم فرهنگی دشمن و سپس در قالب رجزها و اشعار به معرفی امام (علیه‌السلام) و زدودن غبار جهل و نادانی كوفیان پرداختند.
از اقدام آن‌ها در معرفی پیامبر (ص) و امامشان معلوم می‌شود كه تبلیغات سوء و هجمه فرهنگی دشمن شخصیت آن‌ها را ترور كرده و از آنان چهره‌ای غیر واقعی به مردم ارائه داده است و همان تهاجم فرهنگی بوده كه زمینه تهاجم نظامی را فراهم كرده و میزبان را با شمشیر آخته به استقبال میهمان برده است؛ چنان‌كه از موضوع قرار گرفتن دفاع و حمایت از دین و امام در تبلیغ دین استفاده می‌شود كه تصور و اندیشه سپاه كوفه از حضور حسین بن علی و یارانش در میدان نبرد دست‌یابی بر اهداف دنیوی و مادی بوده و او بر خلیفه مسلمین خروج كرده است.

http://ashooraeyan.mihanblog.com

دستگاه حكومتی یزید هم از ابتدا بر این امر واقف بود كه باید حسین و یارانش را یاغی، آشوب‌گر، خارجی و خشونت‌طلب و خود را پاس‌دار صلح و امنیت و حامی دین و منافع مردم معرفی كند. از این روست كه با گستاخی تمام، حسین (علیه‌السلام) و یارانش، سپاه كفر و یزید و لشكریانش، سپاه اسلام خوانده می‌شوند، چنان‌كه وقتی دستور حمله بر سپاه حسین بن علی (علیه‌السلام) صادر می‌شود، فریاد عمربن‌سعد بلند شده و خطاب به سپاهیان یزیدبن‌معاویه می‌گوید:
«یا خیل الله اركبی و بالجنه ابشری»؛ ای سپاهیان خدا! بر مركب سوار شوید و به بهشت دل خوش دارید (2)
یزیدیان را سپاه خدا دانسته، وعده بهشت می‌دهند، ولی حسین بن علی (علیه‌السلام) را بشارت آتش و جهنم، فریاد به نام حق «یا حسین! ابشر بالنار؛ ای حسین! به آتش بشارتت باد». (3)  از حلقوم ناپاك عبدالله بن حوزه به گوش رسد و اسیران دربند جهل و نادانی، همچنان ناآگاه. در چنین شرایطی برای یاران و سپاهیان حسین بن علی (علیه‌السلام) درد ناشی از نیزه و شمشیر، گواراتر از جهل و نادانی مردم بود. از این رو مسئولیت تبلیغ و آگاه كردن مردم، برای آنان وظیفه و جهادی دیگر در جبهه فرهنگی به شمار می‌آمد كه همزمان در حضور در جبهه نظامی، در آن جبهه نیز حضوری فعال داشتند و چنان كه اشاره كردیم، قبل از مقابله نظامی به مبارزه با تهاجم فرهنگی برخاسته و در آن شرایط بحرانی و دشوار، در فرصت‌هایی هرچند كوتاه، با ایراد رجزهای روشنگرانه و هدف دار خود به بیان حقایق و واقعیت‌ها پرداختند و بهانه ندانستن و نشناختن را از كوفیان گرفتند.
هنگامی که یزید بن معاویه شرافت و فضیلت را لگدکوب می‏کرد، این جوانان فداکار مردانه قیام کردند. سیمای جوانی این جوانان پر شور و از جان گذشته تا همیشه در تاریخ رستاخیز حسینی می‏درخشد. آری چهره تابناک آن جوانان بود که تلؤلؤ خاص قیام تاریخی حسین (علیه‌السلام) را در دل قرن‏ها به‏یادگار باقی نهاد.

پی نوشتها:

1- سیمای جوانان در قرآن و تاریخ اسلام، علی دوانی، ص 209.
2- بحارالانوار، ج 44، ص 391.

3- بحارالانوار، ج 45، ص 13

منبع: کتاب جوانان و نوجوانان در کربلا



نوع مطلب : فرهنگ عاشورایی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()


( کل صفحات : 6 )    1   2   3   4   5   6   


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی